De Franse wetgeving op het gebied van woningrequisitie, waarbij de overheid tijdelijke inbeslagname van leegstaande woningen voor daklozen mogelijk maakt, is opnieuw actueel door recente maatschappelijke en politieke oproepen. Sinds de oprichting van deze bevoegdheid na de Tweede Wereldoorlog heeft de staat bij hoge uitzondering woningen tijdelijk toegewezen aan mensen zonder vaste verblijfplaats. Zo werd in 1947 op grote schaal gebruikgemaakt van deze maatregel; later zijn er nog incidentele procedures geweest, onder meer eind jaren negentig in Parijs.
Hoewel een nieuwe wettelijke procedure is ingevoerd in 1998 en sindsdien steeds meer gemeenten, parlementsleden en organisaties aandringen op het inzetten van woningrequisitie, is de maatregel de afgelopen jaren feitelijk niet meer in omvangrijke mate toegepast. Formeel blijft de Franse centrale overheid bevoegd tot het nemen van besluiten rond woningrequisitie, maar tot op heden ontbreekt een concreet besluit tot uitvoering op nationale schaal.
Op dit moment is er sprake van een aanscherping van het debat rond leegstand en dakloosheid, onder druk van aanhoudende huisvestingsproblemen in heel Frankrijk. Nadere beleidsbesluiten worden afgewacht, en de formele status van woningrequisitie blijft ongewijzigd zolang geen nieuwe grootschalige toepassing is aangekondigd of juridisch bekrachtigd.
Het blijft onzeker of en wanneer deze zwaarwegende maatregel op korte termijn daadwerkelijk zal worden ingezet. De bevoegdheid rust bij de Prefect (regionale vertegenwoordiger van de Staat), maar van een landelijke uitvoeringsoperatie met woningrequisities is op dit moment formeel geen sprake.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!