De tomatenteelt in Frankrijk is in hoog tempo veranderd door de komst van nieuwe wettelijke eisen, toenemende internationale concurrentie en hoge energieprijzen. Uit het voorbeeld van coöperatiegroep Les Paysans de Rougeline blijkt dat producenten hun aanpak ingrijpend moesten herzien: waar voorheen vooral in de volle grond werd geteeld, wordt nu vrijwel overal gewerkt met serres en teeltsystemen op substraat. Die omslag is het directe gevolg van kostenstijgingen voor arbeid en energie, de voortdurende druk van grote afnemers als supermarktketens, en de dominante markpositie van buitenlandse tuinders – niet alleen in de winter maar inmiddels het hele jaar.
Door deze schaalvergroting en overstap naar beschermde teelt ligt de nadruk steeds meer op robotisering, energiemanagement en innovatie in het beperken van milieubelasting. Serres zijn uitgerust met voorzieningen als warmteterugwinning, regenwateropvang en zonnewarmte. Bij sommige producenten wordt restwarmte van lokale industrie of zelfs uit datacenters ingezet. Dat alles heeft direct effect op het beeld buiten het tuinbouwgebied: fors hogere en technisch geavanceerde serres zijn zichtbaar in het landschap, terwijl minder afhankelijkheid van weersomstandigheden voor stabielere aanvoer op de markt zorgt.
Niet alles is direct vastgelegd in landelijke regels. Het gebruik van serres brengt in de praktijk gevolgen mee voor waterverbruik, lokale omgeving en energie-afname. Sommige vernieuwingen, zoals de inzet van warmte uit afvalverwerking of computerruimtes, gelden voorlopig alleen lokaal waar infrastructuur aanwezig is. Standaard zijn de eisen voor voedselveiligheid, maar het toepassen van vrijwillige kwaliteitslabels zoals Label Rouge of het "Zéro résidu de pesticides"-programm is vaak een keuze van de individuele coöperatie.
Doordat de meeste serretelers tomaten niet als biologisch product kunnen verkopen (door de afwezigheid van grondgebonden teelt), wordt de kwaliteitsstrategie afgestemd op andere keurmerken. Bijvoorbeeld door regionaal te werken aan het certificeren van typische streekproducten zoals de Tomate de Marmande. Voor dagelijkse gevolgen betekent dit naast een gewijzigd streekbeeld vooral een ander aanbod in de winkels: meer lokaal beschermde producten, technischer teeltmethoden en een focus op minimale milieu-impact, al kan de exacte invulling hiervan verschillen per regio of zelfs per producent.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!